வியாழன், 26 மே, 2011

பசுவும் கன்றும் ...........


 காலம் - அது பல காயங்களின், வேதனைகளின், வலிகளின் மருந்து. அதே நேரம், எதிர்காலம் என்பது எந்த நொடியிலும் ஆச்சரியத்தினையோ,அதிர்ச்சியினையோ நமக்கு பரிசளிக்க ஒளித்துவைத்திருக்கும் ஒரு விளையாட்டு.

 பயணம் - மனித நாகரிகம் உருவெடுக்கவும், அவன் உலகில் அணைத்து உயிர்களை காட்டிலும் உயர்ந்ததாகவும் உருமாற அவன் கொண்ட பயணமே காரணம்.ஒவ்வொருவர் வாழ்விலும் - மாற்றம்,முன்னேற்றம்,தோல்வி,வெற்றி என எல்லா நிலைகளிலும் பயணம் ஒரு விளைவாகவோ அல்லது காரணமாகவோ இருக்கிறது.

ஒரு கால சுழற்சியில் நடக்கின்ற இரு ஒத்த பயணங்களை பற்றிய எண்ணங்கள்/ நினைவுகள்  இனி ;

பசுவும் கன்றும்  

மே திங்கள்  22 ,1992

அது ஒரு ஒரு மாலைப் பொழுது, தான் அடுத்த நாள் மேற்கொள்ள இருக்கும் பயணத்தை பற்றி அந்த சிறுவனுக்கு ஒரு மலைப்பு. தன் தாய் தன்னிடம் , "உனக்கு பிடித்த விளையாட்டு பொருள் ஏதாவது ஒன்றினை எடுத்துக்கொள் மற்றவை எல்லாம் நாம் பின்னர் எடுத்து கொள்ளலாம்"என்றாள். அது அவனால் முடியாத ஒன்று. ஏனெனில், தனக்கு மிகவும் விருப்பமுள்ள விளையாட்டுப் பொருள் தன் தாத்தாவின் ஊன்று கோல் தானே, தன் தாத்தாவின் ஊன்று கொலை பிடுங்கி கொண்டு சிலம்பம் சுற்றுவதும், பின்னர் தன் தாத்தவினைப் போலவே அடுத்தவர்களை அதிகாரம் பண்ணவும், பின் தாத்தாவோடு விளையாடவும் அவனுக்கு பிடித்த விளையாட்டு பொருள் தன் தாத்தாவின் ஊன்றுகோல் தான், அவன் தாத்தாவோ அவனுடன் வரவில்லை .

இது வரை மேற்கொண்ட பயணங்கள் தந்த உற்சாகம் அவனுக்கு அந்த பயணம் தரப்போவதில்லை. தனது ஐந்து வயதிலேயே, அவன் அந்த ஊரின் மைனரைப் போல் வாழ்ந்து வந்தவன்.அவன் உடைத்த மண் பானைகள், சில சிறுவர்களின் மண்டைகள், அவன் அண்ணனின் விளையாட்டு பொருள்கள் என நீண்ட பட்டியல் அவன் வரலாற்றில் உண்டு. அந்த தெருவில் அவன் தான் எல்லோருக்கும் செல்லப் பிள்ளை, எல்லோரையும் பெயர் சொல்லி தான் அழைப்பான், ஒருமையில் தான் பேசுவான்.சுருங்க சொல்லப் போனால் அவனது பயணம் புறப்படும் அந்த இடம் அன்று வரை அவன் ராஜ்ஜியம்.

 வாழ்ந்து கெட்ட குடும்பத்தில் பிழைப்பு தேடி வேறு ஒரு ஊர் செல்லும் போது அவர்கள் யார் முகத்திலும் முழிக்க முடியாது , அந்த நிலையில் தான் அந்த குடும்பமும் - அடுத்த நாள் காலை நான்கு மணிக்கே அவ்வூரை விட்டு கிளம்பிய ஒரு பேருந்தில் அவன் குடும்பம் இருந்தது, தன் தாய்,தந்தை மற்றும் அவன் அண்ணன் ஆகியோர் இறுகிய முகத்துடன் அமர்ந்திருந்தனர்.அன்று ,  ஜன்னல் சீட்டிற்காக அவன் அண்ணன் அவனுடன் சண்டை போடவில்லை.

       எந்த பேருந்து பயணத்திலும் அவனுக்கு கிடைக்கும் டொரினோ குளிர் பானம், அன்றும் கிடைத்தது.ஆனால், அதை வாங்கி தரும் வேளையில் அவன் தந்தை சொன்ன வார்த்தைகள் அவனுக்கு அந்த பானத்தின் ருசியினை குறைத்தது - "கண்ணா! நீ எது கேட்டாலும் இன்னைக்கு வரைக்கும் டாடி உனக்கு வாங்கி தந்துருக்கேன்.. ஆனா நாம புது ஊருக்கு போனதுக்கப்புறம் அப்படி எல்லாம் வாங்கித் தர முடியாது. நீயும் மம்மி -டாடி பேச்சல்லாம் கேட்டு நடக்கணும் ,எதுவும் வேண்டும் என்று அடம் பிடிக்க கூடாது ". 

       எல்லாவற்றுக்கும் தலையை ஆட்டிக் கொண்டு குடிக்கும் தன் அண்ணனை பார்க்கும் போது பாவமாக இருந்தது.தானும் தன் அண்ணனைப் போல் தலையாட்டி, தன் தந்தையினை உற்று நோக்கினான்.அவர் கண்களில் கண்ணீர் துளி ஒன்று கட்டுப்பாடின்றி வெளியே வந்தது.மதுரையில் பேருந்து மாற்றி ஏறியவுடன் இந்த முறை தாமாகவே வலிய வந்து தன் அண்ணனுக்கு ஜன்னலோரம் இடம் கொடுத்து தன் அம்மாவின் அருகில் வந்தான்.

         தன் அம்மா தன்னிடம் எதோ சொல்ல வந்து, பின் சொல்ல முடியாமல் இருப்பதை அவனால் உணர முடிந்தது.அப்படியே தன் தாயின் மடியில் படுத்துக்  கொண்டான்.அடிக்கடி கண்ணீரை துடைத்து கொண்டே வருவதால் தன் தாயின் சேலை முந்தி கொஞ்சம் ஈரமாய் இருந்தது, அந்த ஈரம் தூண்டி விட்ட ஒரு  உணர்வு அவன் அம்மாவிடம்,"தான் இனிமேல் சேட்டை பண்ண மாட்டேன் , என் வாழை சுருட்டி வைத்து விடுவேன், நல்ல பிள்ளையாய் நடந்து கொள்வேன் " என்று சில உத்திரவாதம் கொடுத்தது.தன் பிள்ளையை தன் மாரோடு அணைத்து கொண்டு அந்த பயணத்தில் ஆழ்ந்திருந்தாள்.

            கடன் தொல்லையால் தன் வாழ்க்கையில் தோல்விகளுக்கும், அவமானங்களுக்கும் கொடுத்த விலையே அக்குடும்பம் அவ்வூரை விட்டு வேறு ஒரு ஊருக்கு வரவழைத்தது.அந்த பயணம் அவர்களின் வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத ஒன்று.அந்த பயணத்தின் அர்த்தம் அவர்களுடைய அவ்விரண்டு பிள்ளைகளே.அப்பிள்ளைகளுக்காக எப்படிப் பட்ட கடினப் பாதையினையும் கடந்து செல்ல அந்த பயணம் அவளுக்கு ஒரு வைராக்கியம் அளித்தது.தனது மனைவியின் பார்வையை கண்டே அவள் உள்ளம் உணர்ந்த கணவனும் அந்த பயணத்திற்கு தயாரானார். அந்த பேருந்துப் பயணத்தில் தொடங்கிய அச்சிறு குடும்பத்தின் பயணம் தங்கள் முதல் பயணத்தினை நிறைவு செய்ய சரியாக 20௦ வருடங்கள் பிடித்தது.

மே திங்கள் -22 ,2011   :-

    அடுத்த பயணத்துக்கான நாள் தேதி குறிக்கப்பட்ட நாள், இந்த பயணத்தில் அவனும் ,அவன் அண்ணனும் தங்களுடைய பெற்றோர்களை அழைத்து செல்ல இருக்கின்றனர். அந்த பயணத்தில் ''தன்னை குறும்பு பண்ணக்கூடாது ,நல்ல பிள்ளையாய் நடந்து கொள்ள வேண்டும்'' என்று அறிவுரை கூறி வந்தவர்கள், இன்று எந்த நிலையில் வருவார்கள் ?? தனக்கென்று ஒரு வீடும் இல்லாத அவன் தாய், நிலையான உத்தியோகமும் - பணவரவுமில்லாத தன கணவனோடு தன பிள்ளைகளை மட்டும் நம்பி எப்படி வருவாள்? "பசுவின் பின் கன்று வந்த காலம் போய், கன்றின் பின்னால் பசு செல்லும் காலம் எத்தகையது?"

  தனது முழு வாழ்க்கையை தன பிள்ளைகளுக்காக அர்பணித்த அவன் பெற்றோர்கள், தனக்கென்று ஒரு வீடோ மற்ற பொருளோ சேர்த்து வைக்கதோர் தம் மக்களை முழுதுமாக எதனை காலம் நம்பி இருப்பர், அவர்களுக்கு மணமாகும் வரை இருக்கலாம், அதற்கு பின்னர் ஒரு தவிர்க்கமுடியாத ஒரு இடைவெளி நம் கலாச்சாரத்தால் உருவாகிறது.

 நமது வாழ்க்கையில் நிம்மதி,சுதந்திரம்,அன்பு இவற்றிற்கு மட்டும் தான் விலையே கிடையாது. இது நம்மால் வாங்க முடியாத ஒன்றும் கூட, கலாச்சாரம் , பாசம், பண்பாடு, பொறுமை என்ற சக்கரங்களில் வாழ்க்கையை  ஒட்டிக் கொண்டிருக்கும், இந்த பசுவின் நிலை காலத்தின் கைகளில்...

அதோ அவர்கள் புறப்பட்டுவிட்டார்கள்.மேலும் ஒரு பயணம் தொடர்கிறது எந்த ஒரு அர்பணிப்பும் இல்லாமல் ...


திங்கள், 2 மே, 2011

அருளமுது - Nama Shivaya




1.சொர்கமென்ப பொன்னன்று பொருளன்று -யாதொரு 


மயக்கமென்ப மதுவன்று மங்கையன்று - பிரிதறு 
உறவென்ப தாயன்று,தாரமன்று எல்லாமன்று 
சிவனென்றி ருத்தலே மெய்  

2.
அகங்கொண்ட கோபமுங்காமமும் பொல்லா பாசமும் 
யாக்கைகொண்ட குருதியும்-மலமும் நோய்செய் கிருமியும்-எமை 
யாட்கொண்ட பேரருளாஞ்சிவனடி பற்றிட; எம்மை விட்டகன்றிட
யாம் நின்றோம் ஆனந்தவெற்றிடமாய். 


3.
நித்தமும் பயிலும் யோகமும், தியானமும்

சித்தமெல்லாம் சொல்லும் சிவாய மந்திரமும்

பித்தனைச் சேர்வதில்லை; ஞானமென்ப பலனன்று

வினையருத்து நின்ற வெற்றுமனம்

4.இம்மையில் ஆற்றிய வினை கரைந்தொழிய


மறுமையில் யாதொரு முயர்ச்சியு மற்று, 
இயல்பினொரு ஒருமையினைக் கண்டு- மதமெனுஞ்   
செயல்துறந்த நானே சிவன் 


5.விடுவிடுவென விட்டுநின்ற சுற்றமுஞ் சொந்தமும் 

படபடவென பட்டுப்போன பாசமுஞ் சோகமும் 
கடகடவென பாய்ந்துவந்த பக்தியெனு நதியிலே 
சிவசிவனென சந்தமாய் மூழ்கினேன் 

செவ்வாய், 12 ஏப்ரல், 2011

Anna Hazare!!!


Namaste !
I was not aware of this person... so thought of sharing it... with you all...
...

1. Who is Anna Hazare?
An ex-army man. Fought 1965 Indo-Pak War

2. What's so special about him?
He built a village Ralegaon Siddhi in Ahamad Nagar district, Maharashtra

3. So what?
This village is a self-sustained model village. Energy is produced in the village itself from solar power, biofuel and wind mills.
In 1975, it used to be a poverty clad village. Now it is one of the richest village in India. It has become a model for self-sustained, eco-friendly & harmonic village.

4. Ok,...?
This guy, Anna Hazare was awarded Padma Bhushan and is a known figure for his social activities.

5. Really, what is he fighting for?
He is supporting a cause, the amendment of a law to curb corruption in India.

6. How that can be possible?
He is advocating for a Bil, The Jan Lokpal Bill (The Citizen Ombudsman Bill), that will form an autonomous authority who will make politicians (ministers), beurocrats (IAS/IPS) accountable for their deeds.

8. It's an entirely new thing right..?
In 1972, the bill was proposed by then Law minister Mr. Shanti Bhushan. Since then it has been neglected by the politicians and some are trying to change the bill to suit thier theft (corruption).

7. Oh.. He is going on a hunger strike for that whole thing of passing a Bill ! How can that be possible in such a short span of time?
The first thing he is asking for is: the government should come forward and announce that the bill is going to be passed.
Next, they make a joint committee to DRAFT the JAN LOKPAL BILL. 50% goverment participation and 50% public participation. Because you cant trust the government entirely for making such a bill which does not suit them.

8. Fine, What will happen when this bill is passed?
A LokPal will be appointed at the centre. He will have an autonomous charge, say like the Election Commission of India. In each and every state, Lokayukta will be appointed. The job is to bring all alleged party to trial in case of corruptions within 1 year. Within 2 years, the guilty will be punished. Notlike, Bofors scam or Bhopal Gas Tragedy case, that has been going for last 25 years without any result.

9. Is he alone? Whoelse is there in the fight with Anna Hazare?
Baba Ramdev, Ex. IPS Kiran Bedi, Social Activist Swami Agnivesh, RTI activist Arvind Kejriwal and many more.
Prominent personalities like Aamir Khan is supporting his cause.

10.Ok, got it. What can I do?
At least we can spread the message. How?
Putting status message, links, video, changing profile pics.

At least we can support Anna Hazare and the cause for uprooting corruption from India.
At least we can hope that his Hunger Strike does not go in vain.
At least we can pray for his good health.

Thanks for reading.

புதன், 30 மார்ச், 2011

10 things to learn from Japan

The positive thing we need to learn from Japanese in this present condition are
1. THE CALM
Not a single visual of chest-beating or wild grief. Sorrow itself has been elevated.
2. THE DIGNITY
Disciplined queues for water & groceries. Not a rough word or a crude gesture.
3. THE ABILITY
The incredible architects, for instance. Buildings swayed but didn’t fall.
4. THE GRACE
People bought only what they needed for the present, so everybody could get something.
5. THE ORDER
No looting in shops. No honking & no overtaking on the roads. Just understanding.
6. THE SACRIFICE
Fifty workers stayed back to pump sea water in the N-reactors. How will they ever be repaid?
7. THE TENDERNESS
Restaurants cut prices. An unguarded ATM is left alone. The strong cared for the weak.
8. THE TRAINING
The old & the children, everyone knew exactly what to do. And they did just that.
9. THE MEDIA
They showed magnificent restraint in the bulletins. No silly reporters. Only calm reportage.
10. THE CONSCIENCE
When the power went off in a store, people put things back on the shelves & left quietly





They have the awareness to face such calamities





செவ்வாய், 8 மார்ச், 2011

-என் ஆச்சி சொன்ன கவிதை

அன்பு வாசகர்களே !!


உங்கள் ஆதரவுக்கு நன்றி 


முதுமையில் பெண் :

விழுதுகளை நம்பியிருக்கும் வேர் !!
-என் ஆச்சி சொன்ன கவிதை.



கவிதை எப்படி இவளவு அழகா? கேட்டவுடன் சொன்னாய்? என்று வினவியபோது. இது என் வாழ்க்கையின் சாராம்சம் என்றாள். 


இதை வைத்து நான் இன்னொரு தொடர் கதை எழுத ஆசைப்படுகிறேன். எனவே,வீர நாயக்கனை முடித்துவிட வேண்டிய நிர்பந்தத்தில் உள்ளேன் . எனக்கு பரீட்சை வேறு வருவதால்.. சற்று குழப்பமாகவும் உள்ளது.பாப்போம் மார்ச் மாதம் எப்படி என்று ??

காளிதாசன் 

புதன், 23 பிப்ரவரி, 2011

நாத்திகர்களுக்கு ஒரு கடிதம் - (சதுரகிரி மலைப் பயணக் கட்டுரை ) பகுதி - 1


 நாத்திகர்களுக்கு ஒரு கடிதம் :

          என் அன்புக்குரிய நாத்திகனே!! உன் இனத்தில் இருந்து நான் விடுபட்டு கிட்ட தட்ட 3 ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன.இன்று உனக்கு நான் ஒரு சேதி சொல்ல விரும்புகிறேன்.கடவுளை நம்பும் பல மதத் தலைவர்களை - ஆன்மிகவாதிகளை விட உருப்படியான வாழ்க்கை வாழும் நல்லவனே. ஆண்மேகாதுக்கு சிறந்த வழி தான் நாத்தீகமோ!! உன்னுடன் சேர்ந்து கடவுள் இல்லை என்று சொன்ன நான், இன்று உனக்கு கடவுளை பற்றி சொல்கிறேன்.

           இதை நான் மதவாதிகளுக்கு சொன்னால் என்னை ஏளனம் செய்வார்கள், எட்டி உதைப்பார்கள். ஆனால் நீயோ நான் சொல்வதை மறுத்தளித்து பேசுவதற்காகவாவது ,முழுவதும் கேட்பாய். 

    கடவுள் இருந்த நல்லா இருக்கும், அவர் இருத்தலை பற்றி எனக்கு ஒன்றும் தெரியாது. எனக்கு தெரியாத, புரியாத வரை அது கடவுள் இல்லை , It's all an intelligent design என்ற எண்ணங்கள் ஒரு புறமும், கடவுளை பற்றிய அதீத கற்பனையுடன் மத விளக்கங்கள் சொல்லும் மனிதர்கள் மறு புறமும் இருக்க , இந்த சதுரகிரிப் பயணம் மூலம் என் மனம் அடைந்த ஒரு உணர்வை பகிர்ந்து கொள்ள முடிவெடுத்து ஆரம்பிக்கிறேன்.

யார் கடவுள்???
            பொதுவாக, நம் பெற்றோர் சொல்லிக் கொடுத்த முறையில் கைகளை கூப்பிக் கொண்டு, மண்டியிட்டு, மந்திரம் சொல்லி, ஜபித்து ,நாம் குழந்தைகளாய்  இருக்கும் பொழுது நமக்கும் கடவுளுக்கும் கொண்ட தொடர்பு உருவானது. வெளியில் சென்று கல்வி பயிலும் போது, சிந்தனை வளர்க்கும் போது கடவுளை பற்றிய சந்தேகம் உருவாகும்.ஆக, நம்பிக்கை மற்றும் சிந்தனை ஆகிய இரண்டு புள்ளிக்கும் மத்தியில் தான் நம் கடவுள் மறைந்திருக்கிறார்.

          அறிவுக்கும்,உணர்வுக்கும் இடையில் கடவுள் தன இருத்தலை ரகசியப் படுத்தியுள்ளார்.இங்கே, அறிவியல் கடவுளை பொய்ப்பிக்கும் வேலையில் மிகவும் முன்னேற்றப் பாதையில் சென்று கொண்டிருக்கிறது.ஆனால், கடவுள் என்ற பெயரில் பல்வேறு மார்க்கங்களிலும், மதங்களிலும் மக்கள் தங்களை அர்ப்பனிப்பதும் பெருகி வருகிறது.

     இருத்தல்(existence ) என்ற ஒரு இல்லையெனில், அதை பற்றிய சர்ச்சை எப்படி உருவாகும்??? எனது தான் கேள்வி {இந்த கேள்வியை சற்று கூர்ந்து கவனியுங்கள்}.உதாரணம்: நான் எழுதும் இந்த இடுகையில் (blog) எந்த ஒரு வீடியோ காட்சியும் இல்லை என்று நீங்கள் உணர்ந்தீர்களா? ஆம் இல்லை தான் ஆனால் வீடியோ காட்சி என்பது (the existence of video file is somewhere) எங்கேயோ ஒரு இடத்தில் இல்லது அல்லவா ? இந்த எளிய உதாரணம் உங்களுக்கு புரியவில்லையா ? அப்படித் தான் கடவுள் என்பதும் மிகவும் எளிமையான ஒரு விஷயம் தான் நமது அறிவினால் எட்டிப் பிடிக்க முடியவில்லை.

நம்பிக்கை தான் கடவுள், அன்பு தான் கடவுள், தாய் தான் கடவுள், இயற்க்கை தான் கடவுள், மாயை தான் கடவுள் - மேலும் மனிதன் உருவாக்கிய உருவங்களும், கதைகளும், சிற்பங்களும், இசை தான் கடவுள், இல்லை மதந்தான் கடவுள் என்று கடவுள் பயணிக்கும் எல்லா எல்லைகளிலும், அந்த எல்லா எல்லைகளிலும் கடவுளின் இருத்தல் தான் சூட்சுமம் ஆனது.

       அன்புள்ள நாத்திகனே !!! கடவுள் என்ற பெயரில் மற்றொருவன் கோயிலை இடிப்பதும், பழிப்பதும், அழிப்பதும் மதவாதிகளின் வேலை,ஏன் தெரியுமா ??நாங்கள் வணங்கும் கடவுள் சிவனோ , அல்லாவோ, பெருமாளோ, இயேசுவோ, புத்தனாகவோ இருக்கலாம், நீ வணங்கும் கடவுள் பெயர் தான் "இல்லை " மிகவும் சூட்சுமமாக உனக்குள்ளும் மறைந்து இருக்கிறார்.கடவுள் உன்னுடன் மிகவும் துன்பப் படாமல் அழகாக வாழ்ந்து வருகிறார்.பெரியார் சொல்லும் வெங்காயம் போலத் தான், மதவாதிகள் சொல்லும் கடவுளை உரித்து உரித்து பார்த்தால் ஒன்றும் இல்லை - நமக்கு கண்ணீர் மட்டுமே மிஞ்சுகிறது.ஆனால் கடவுளோ அறிவியல் சொல்லும் வெற்றிடமாய் (vaccum) கூட ஒரு தன்மையை உணர்த்துகிறார்.(எம்ப்டிநேச்ஸ்)

     கடவுள் இல்லை என்று சொல்லும் போது, உனக்குள்ளும் வந்து போகிறார்.(when you try to say 'there is no god', he travels in you  -its promise). 

    ஆனால், நீ சொல்வது தான் சரி-  'கடவுள் இல்லை' என்பதில், மற்றொரு அர்த்தமும் இருக்கிறது, இன்று வரை நாமும் , நம் மதங்களும்  சொல்லும் கடவுளை பற்றிய அதனை கருத்துகளும், சம்பாசனைகளும், பாடிய ஓசைகளும், எழுதிய நூல்களிலும் நம்மால் கடவுளை உணர்த்தவோ இல்லை உணரவோ முடியவில்லை.ஏனெனில், அந்த ஒன்று எல்லாவற்றையும் கடந்தது.அப்படி உணர்ந்த ஒருவன் மவுனத்தில் மட்டுமே இருப்பான்.(He don't need any language). அந்த விவரிப்புக்கு( definition ) அப்பாற்பட்ட ஒன்றினை தான் நாம் கடவுள் என்கிறோம். அதை உணர்ந்தவன் தான் சித்தன்(saint ) ஆகிறான் - அவனைத் தேடி என் பயணம் அல்ல, ஆனால் என்னைத் தேடி அவன் தரிசனம் கிடைத்தது.அது தான் இரண்டாம் முறை சென்ற சதுரகிரி மலைப் பயணம்.

(நான் யாரையும் என் கட்டுரையை நம்ப சொல்லவில்லை - உணர்ந்தவர்கள் எனது அடுத்த பகுதியை படிக்கலாம்)

(தொடரும்) - சதுரகிரி மாலைப் பயணக் கட்டுரை   - 2-ஆம் பகுதியில் 


புதன், 16 பிப்ரவரி, 2011

ஏழைகள் சார்பில் ராசாவை பாராட்டுகிறேன்:கருணாநிதி X



      மக்கள் அனைவரையும் இலவசங்களை மட்டுமே வாங்க தெரிந்த மாக்கான்கள் என்றேநினைத்து விட்டார்.அதற்காகத்தான் தமிழ்நாட்டில் அனைவரும் குழந்தை பெற்றுகொள்கிறார்கள் என்றுசொன்னாலும்ஆச்சரிய படுவதற்கு இல்லை.

என்னது ஏழைகள் பயன்படுத்தும் அளவிற்கு குறைந்த விலையில்சேவையை கொண்டுவந்தது ராசாவா?மக்களே உண்மையை புரிந்து கொள்ளுங்கள். இந்த புளுகுமூட்டைகளின் பாவத்திற்கு ஆளாகாதீர்கள். விலை குறைந்ததிற்கான காரணத்தைஇங்கு குறிப்பிடுகிறேன்.

1999 ஆண்டில் தான் தொலைதொடர்பு உரிமங்கள் வழங்க ஆரம்பிக்கபட்டது. அன்றுவெறும் பணம் படைத்தவர்கள் மட்டுமே கைபேசியை பயன்படுத்தினர். எனவேநுகர்வோரின் எண்ணிக்கை மிக குறைவு. சில பல லட்சங்கள் மட்டுமே. தொழில்நுட்பவளமான 1G அல்லது 2Gஅலைக்கற்றைகள் மிக அதிக அளவில் அரசிடம் கையிருப்பு இருந்துள்ளது.

 ஆனால்உரிமம் வாங்க உலக அளவிலோ இந்திய அளவிலோ போட்டிகள் இல்லை. விலை கொடுத்துஉரிமம் வாங்கியவர்கள் லாபம் பெற நுகர்வோரிடம் நிமிடத்திற்கு அதிக கட்டணம்(In coming and out going ) வசூல் செய்ய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. இதில் கவனிக்க வேண்டியஇன்னொரு விஷயம் என்னவென்றால் நாம் தான் வாதி படைத்தவர்களாச்சே என்று இஷ்டத்திற்குபேசி நேரத்தையோ பணத்தையோ அன்றைய வசதி படைத்தவர்கள் விரையம் செய்யவில்லை.குறைவான நேரத்துக்குதான் கைபேசியை பயன்படுத்தினர்.
நுகர்வோரின் எண்ணிக்கை குறைவாக இருந்ததால்தான் அன்று அலைகற்றை உரிமம் பெற அதிகநிறுவனங்கள் முன்வரவில்லை. இதை சரி செய்ய அன்றைய அரசு ஒரு தொலை தொடர்பு புரட்சியை உருவாக்க முயன்றது. விளைவு நாளுக்கு நாள் நுகர்வோரின் எண்ணிக்கை அதிகமானது.இன்றும் அதிகமாகி கொண்டே இருக்கிறது. 2010 நுகர்வோரின் எண்ணிக்கை சுமார்60 கோடிக்கும் மேல். 2008 இல் 50 கோடிக்கும் மேல். இதற்கும் அதிகமானமக்கள் பயன்படுத்தும் அளவுக்கு போதிய அலைகற்றைகள் அரசிடம் இன்றும் உள்ளன.ஆனால் பயன்படுத்துவோரின்எண்ணிக்கை வெறும் 60 கோடிதான். 122 தகுதி இல்லாத நிறுவனங்களுக்கு உரிமம்வழங்க பட்டுள்ளது. தகுதி என்றால் என்ன? போதிய அனுபவம், வங்கி காசோலை,வங்கி செக்யூரிட்டிடெபொசிட் அது மட்டும் இல்லை வாங்கியவுடன் குறிப்பிட்ட காலத்திற்குள் சேவையைதொடங்க வேண்டும். இந்த குறிப்பை நினைவில் வைத்து கொள்ளுங்கள். பின்னால் உதவும்.டாட்டா, ரிலையன்ஸ் போன்ற பெரிய நிறுவனங்களும் உரிமம் வாங்கியுள்ளனர். இதோடு அந்த122 தகுதி இல்லாத நிறுவனங்களையும் சேர்த்து கொள்ளுங்கள்.
நியாய கணக்கு:

இந்தியாவில் 60 கோடி மக்கள் கைபேசி சேவையை பயன்படுத்துவதாக உண்மை தகவல் உள்ளது.எல்லோருக்கும் தெரியும் என்று நினைக்கிறேன். ஒரு நபர் தனது கைபேசியை ஒருநாளைக்கு சராசரியாக வெறும் 15 நிமிடங்கள் (LOCAL CALLS ONLY)பயன்படுத்துவதாக வைத்துக்கொள்வோம்.ஒரு நிமிடத்திற்கு 40 பைசா கட்டணம். அப்போ 15x0.40 =6.0 ரூபாய் ஒரு கைபேசியின்மூலம் செலவாகிறது. 60 கோடி கைபேசிகள். 60x6.0 = 360 கோடிகள் ஒரு நாளைக்குசெலவாகிறது. ஒரு மாதத்திற்கு 30x360 = 10,800 கோடிகள். ஒருவருடத்திற்கு12x10,800 = 1,29,600 கோடிகள்.2008 இல் 2G ஏலம் விடப்பட்டது. இன்று வரை இரண்டு வருடங்கள் ஆகிறது. அப்போகுறைந்தபட்ச வருமானம் இன்றுவரை 2,59,200 கோடிகள். இது ஒரு நாளைக்குவெறும் 15 நிமிடங்கள்கைபேசியை பயன்படுத்தினால் இரண்டு வருடத்திற்கு கிடைத்திருக்கும் வருமானம்.இதோடு SMS, MMS, STD, ISD, சேவை கட்டணம், இணைப்பு கட்டணம்.......இன்னும் என்னஎன்னவோ கட்டணங்கள் உள்ளது என்று சொல்கிறார்கள் மற்றும் 15 நிமிடத்திற்குஅதிகமாக பயன்படுத்துவோரின் செலவையும் சேர்த்தால் எத்தனை கோடி கோடிகள் வருமானமாககிடைக்கும் என்பதை நீங்களே கணக்கிட்டு கொள்ளுங்கள். என்னால் கணக்கிடவேமுடியவில்லை. என்னிடம் உள்ள கால்குலேட்டர் மற்றும் கணினிகாண்பிப்பது"INFINITIVE". நான்தற்போது இந்தியாவில் இல்லை. இருந்திருந்தால் அனைத்தையும் அலசி ஆராய்ந்து இதைவிடஇன்னும் துல்லியமாக நடந்த ஊழலின் அளவை குறிப்பிட்டு இருப்பேன். இந்த வருமானம்அனைத்தும் அரசுக்கு கிடைத்திருக்க வேண்டும். அது மக்களை சென்று அடைந்துஇருக்கவேண்டும். கிடைத்ததா? மக்களை சென்றடைந்ததா? நிச்சயம் இல்லைஎன்றுதான் ஒவ்வொருமக்களும் கூறவேண்டும். அப்படி என்றால் இந்த மக்கள் பணம் சட்டத்திற்கு புறம்பாகயாரிடமோ சென்று அடைந்துள்ளது. இந்த ஊழல் பணம் அடுத்த சில ஆண்டுகளில் தனதுசொந்தநாட்டுமக்களையே தாக்கப்போகிறது. விலைவாசி உயரும். பொருளாதாரம் நாசாகும். "Abovemiddle cl-ass" மக்கள் நடுத்தர மக்களாகவும், நடுத்தர மக்கள் ஏழைகளாகவும்,ஏழை மக்கள்மேலும் பரம ஏழைகளாகவும் மாறுவார்கள். ஜனநாயகம் வேரோடு அழியும்.மனிதாபிமானம், மனிதநேயம்மண்ணோடு மண்ணாகும். ரௌடிசம்,குற்றசம்பவங்கள் தலைவிரித்து ஆடும். கடந்தஐந்தாண்டுகளாக ஆயுள் கைதியாக உள்ள நடுநிலை பத்திரிகைகள் இனி மரண தண்டனைகைதிகளாக மாற்றப்பட்டு தூக்கில் போடப்படும்.
துரோகம்-1: உரிமம் வாங்கிய அனைத்து நிறுவனங்களும் சுமார் 13000 கோடிக்கும்அதிகம் பொறுமானம் உள்ள(உதாரணம் S .TEL நிறுவனம்13000 கோடிக்கு வாங்கமுன்வந்தது) அலைகற்றைகள் உரிமத்தை அடிமாட்டு விலைக்கு அதாவது 1200 , 1300 ,1650கோடிகளுக்கு திட்டமிட்டு விற்கப்பட்டுள்ளது. அரசுக்கு சேரவேண்டிய, மக்களுக்குசேர வேண்டிய வருவாய் சில சுய நலவாதிகளை சென்றடைந்துள்ளது.
துரோகம்-2: பெரும்பாலான நிறுவனங்கள் தங்கள் உரிமத்தின் பங்குகளை வெளி நாட்டுநிறுவனங்களுக்கு விற்று கொள்ளை லாபம் பார்த்துள்ளனர். இதனால் அரசுக்கு அதாவதுபல கோடி மக்களுக்கு கிடைக்க வேண்டிய அரசின் வருவாய் சில சுய நல தனி மனிதர்களைசென்று அடைந்துள்ளது.
துரோகம்-3: தகுதி இல்லாமல் உரிமம் வாங்கிய 122 நிறுவங்களில் பெரும்பாலானநிறுவனங்கள் இன்னும் சேவையை தொடங்கவில்லை. இதில் "swan, Unitech" போன்ற லெட்டர்பேட் நிறுவனங்களும் அடங்கும். இந்த நிறுவனகள் ஏன் இன்னும் சேவையை தொடங்கவில்லைஎன்று உள்ளூர ஆராய்ந்தால் மிக தெளிவாக புரியும். பெரிய நிறுவனங்கள் போட்டிஇல்லாமல் தொலைதொடர்பு துறையில் கொள்ளை லாபம் பார்க்க அதாவது கட்டணம் என்றபெயரில் மக்களின் உழைப்பை சுரண்ட பெரும்பாலான தகுதி இல்லாத பினாமி லெட்டர் பேட்நிறுவனங்கள் இன்னும் சேவையை தொடங்கவில்லை. இவைகள் சேவையை தொடங்கி இருந்தால்சந்தையில் போட்டி அதிகமாகி கைபேசியில் பேசும் கட்டணம் இப்போது இருப்பதை விடமேலும் குறைந்திருக்கும். ஒரு வேளை இதற்காகத்தான் திட்டமிட்டு "S.TEL போன்றபோட்டி நிறுவனங்களுக்கு உரிமம் வழங்கவில்லை என்ற சந்தேகம் தெளிவாக எழுகிறது.
துரோகம்-4: MTNL BSNL போன்ற அரசு நிறுவனங்களுக்கு அதிக அளவில் அலைகற்றைகளைஒதுக்கி போதிய ஆப்பெரடர்களை நியமித்து இருந்தால் கைபேசியில் பேசும் கட்டணம்நிமிடத்திற்கு வெறும் ஒரு பைசாவுக்கு வந்திருக்கும். மக்கள் அரசினால் பயன் அடைந்துஇருப்பார்கள்.
துரோகம்-5: தகுதி இல்லாமல் உரிமம் வாங்கிய லெட்டர் பேட் நிறுவனங்கள் தனதுபங்குகளை பல வெளி நாட்டு நிறுவனங்களுக்கு விற்றுள்ளனர். அதில் பாகிஸ்தான் போன்றநாடுகளும் அடங்கும். இந்தியாவின் தொலை தொடர்பு துறையை இந்த நாடுகளும்பயன்படுத்துகின்றனர். இது உள்நட்டு மக்களின் பாதுகாப்புக்கு மிக பெரியஅச்சுறுத்தல்.
துரோகம்-6: நீரா ராடியா தொலைபேசி உரையாடல்கள், CAG ,தொலைதொடர்புசம்பந்தபட்ட, கைபற்றபட்டஆவணங்கள், சம்பந்தபட்ட பிரதமர் அலுவலக கடிதங்கள் புறகணிப்பு, சட்ட,நிதி துறைகடிதங்கள் புறகணிப்பு, TRAI பரிதுரைகள் புறகணிப்பு இப்படி கோடி கணக்கில்ஆதாரங்கள், சாட்சிகள். முதலில் வருபவருக்கே முன்னுரிமை என்று முந்தையஆட்சியாளர்கள் வகுத்த அடிப்படை கொள்கை கூட பின்பற்றப்படவில்லை. அதிலும்முறைகேடு.
துரோகம்-7: இவ்வளவு குற்றங்கள் செய்தும் சம்பந்தபட்ட குற்றவாளிகள் செய்த தவறைஒப்பு கொள்ளாமல் நாங்கள் தவறு செய்யவில்லை என்று மக்களிடம் பொய் பிரச்சாரம்செய்வது மக்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட ஏழாவது துரோகம். இதன் உச்சகட்டம்தான் 2G யில்ஊழலும் இல்லை நஷ்டமும் இல்லை என்று மத்திய அமைச்சரின் பத்திரிகை பேட்டி. இந்தஉலகத்திலே தான் மட்டும்தான் புத்திசாலி வக்கீல் மற்ற அனைவரும் அடி முட்டாள்கள்என்ற ஆணவ நினைப்பு.
துரோகம்-8: நடந்த அனைத்து தேச துரோகங்களும், குற்றங்களும் பொருளாதார மேதைபிரதமருக்கு தெரிந்தே கண்முன்னே நடந்துள்ளது. இருந்தும் பிரதமர் வாய் மூடிமௌனியாக இருப்பது மக்களுக்கு இழைக்கபடும் மகா மகா துரோகம்.
துரோகம்-9: ஸ்பெக்ட்ரம் விவகாரத்தில் முறைகேடாக பெறபட்ட பணங்கள் பெரும்பாலானவைஇந்தியாவில் புழக்கத்தில் இல்லாமல் அந்நிய நாடுகளில்,வங்கிகளில் முதலீடுசெய்யப்பட்டுள்ளதாக தகவல். இந்த பணம் அரசுக்கு வருவாயாக கிடைத்து இருந்தால்ஏராளமான அரசு கல்லூரிகள், பள்ளிகள், பாலங்கள், மருத்துவமனைகள், தொழிற்சாலைகள்என்று உருவாக்கி அனைவருக்கும் கல்வி,வேலைவாய்ப்பு, அடிப்படை வசதிகள் என்றுஏற்படுத்தி ஏழைகளே இல்லாத நாட்டை உருவாக்கி இருக்கலாம். இலவசங்கள் பெறாத மக்களைகண்டிருக்கலாம்.
துரோகம்-10: ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல் பணத்தை பயன்படுத்தி தலித் பற்றும் பிற இனத்தைசேர்ந்த ஏழை விவசாய மக்களிடம் மிரட்டி விளை நிலங்களை அடிமாட்டு விலைக்குவாங்கப்பட்டதாக தகவல். இது மக்களுக்கு இழைக்கபட்ட துரோகம் பத்து. ஒருமுறைகேட்டை செய்து அதையே மூலதனமாக வைத்து இன்னொரு முறைகேடு செய்யப்பட்டுள்ளது.ஊழல் செய்வதினால் மக்களுக்கு இழைக்கபடும் துன்பங்களுக்கு இதை விட சிறந்தஉதாரணம் வேறென்ன வேண்டும். நண்டு கொழுத்தால் வலையில் தங்காது. இதுதான் ஊழலின்விளைவுகள். இவர்கள் ரத்தம் குடிக்கும் கொசுக்கள் மாதிரி. நம்மிடம் உள்ள ரத்தத்தைஉறிஞ்சுவதோடு மட்டும் இல்லை அதோடு சேர்த்து நோய் கிருமிகளையும் நமது ரத்தத்தில்விட்டு செல்கின்றனர்.
இப்படி 2G ஊழலில் மக்களுக்கு இழைக்கபட்ட துரோகங்கள் எண்ணில் அடங்காதது. இந்தஊழலின் தாக்கம் இதோடு நிற்காது. மக்களைத்தான் சுத்தி சுத்தி அடிக்கும். எப்படி?ஊழல் பணத்தை வைத்து ஏழைகளின் நிலங்கள் அடிமாட்டு விலைக்கு வாங்கப்பட்டு அதைபிளாட் போட்டு அதே மக்களிடம் அதிக விலை வைத்து விற்கப்படுகிறது. ஒரு ஏக்கரைகுறைந்த விலைக்கு விற்ற மக்கள் அந்த பணத்தை வைத்து அதே இடத்தில் அதாவது முந்தையசொந்த இடத்தில ஒரு கிரௌண்ட் நிலம் கூட வாங்க முடியவில்லை. இதுதான் ஊழலின்விளைவு. இப்போது புரிந்து இருக்கும் ஏழைகள் எப்படி உருவாகிறார்கள் என்று. இதுமட்டும் இல்லை ஊழல் பணத்தை வைத்து அனைத்து இடங்களையும் வளைத்து போட்டு ரியல்எஸ்டேட் நடத்தும் அனைத்து அரசியல்வாதிகளும் இப்படி ஊழல் பணத்தில்தான்செய்கின்றனர்.அவர்கள் சொல்வதுதான் விலை. விலைவாசி உயர்வது இயற்கை அல்ல. அனைத்தும் மிக மிகசெயற்கையே. இயற்கை என்று ஆளும் கட்சியினர் கூறுவது தவறு. உண்மையை மூடி மறைக்கும்செயல். இது ரியல் எஸ்டேட் மட்டும் இல்லை. அனைத்து பொருள்களுக்கும் பொருந்தும்.குறைந்த விகிதத்தில் உள்ள பணக்காரர்கள் மேலும் பணக்காரர்கள் ஆவார்கள். அதிகவிகித்தில் உள்ள நடுத்தர மக்கள், ஏழைகள் மேலும் ஏழைகளாக ஆவார்கள். இந்தஏழை, பணக்காரன்இடை வெளியை குறைக்கத்தான் அரசாங்கம் ஒன்றை மக்கள் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள்.
இன்று ஆளும் வர்க்கத்தினரே அதற்கு முழு முதல் காரணமாக திகழ்கிறார்கள். சொல்லபோனால்அரசின் கடமைகளை அரசியல்வாதிகளும் மறந்துவிட்டனர். இவர்களை தேர்ந்தெடுக்கும்மக்களும் தங்கள் கடமைகளை மறந்து இலவசத்துக்கு பின் செல்கின்றனர். இலவசம்வாங்கும் மக்களே ஒன்றை நன்றாக தெரிந்து கொள்ளுங்கள். உங்கள் உழைப்புஎன்னும் மூலதனத்தைமறந்து இலவசம் வாங்குவதால் எத்தனை தலைமுறைகள் கடந்தாலும் நீங்கள் ஏழைகளாகத்தான்இருக்க முடியும். உங்கள் வாழ்கை தரமும் உயரபோவதில்லை. இலசவசம் கொடுக்க தேவையானவரிபணத்தை செலுத்தும் உழைக்கும் மக்களின் வாழ்கை தரமும் உயரபோவதில்லை. இதுநிச்சயம். மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது. இலவசம் மாறவில்லை என்றால் உங்கள் வாழ்கைதரமும் மாறபோவதில்லை.
எனது நோக்கமே இந்த 2G உலக மகா ஊழலால் மக்கள் எவ்வாறு வஞ்சிக்கபட்டார்கள் என்பதைஒவ்வொரு இந்திய குடிமகனும் பத்திரிகை நிறுவனங்களில் பணிபுரியும் நண்பர்கள்உள்பட அனைவரும் தெரிந்து கொள்ளவேண்டும் என்பதுதான். எனவேதெரிந்துகொள்ளுங்கள், புரிந்துகொள்ளுங்கள்.ஒவ்வொரு ஏழை மக்களுக்கும் தெரியபடுத்துங்கள். ரோட்டில் இறங்கிதான்போராடவேண்டும் என்று இல்லை.கொடி பிடிக்க அவசியமும் இல்லை. e -mail, FAX ,Facebook , orkut என்று எவ்வளவோ தொழில் நுட்ப வசதி உள்ளது. தங்களுக்கு உகந்தஏதேனும் ஒன்றை தேர்வு செய்து தங்களின் அன்றாட வேலைகள் பாதிக்காத வகையில்சுலபமாக இதை செய்யமுடியும். செய்வீர்கள் என்று நினைக்கிறேன்.

என் நண்பர் ஜகன் அனுப்பிய மின் கடிதப் பிரதி தான் இது !!

நன்றி

திங்கள், 14 பிப்ரவரி, 2011

பொக்கை வாய் முத்தம்


        விடிந்தவுடன் ஒரு சராசரி மனிதன் வேண்டுவது,ஒவ்வொரு நாளும் நாம் நிம்மதியாய் தூங்க வேண்டும் என்பது தான். ஆனால் நாம் இரவு படுக்கும் போது, ஏதோ ஒரு காரணி நம் தூக்கம் வருவதற்கு தடையாக இருக்கிறது. ஒரு காலத்தில் வீட்டுப் பாடங்கள் தடையாய் நிற்கும், பின்னர் பரீட்சை பற்றிய பயம் , கொஞ்சம் வயதான பின்பு எதிர்பால் ஈர்ப்பில் தூக்கம் தடை படும், காதல் ,வேலை, திருமணம் என நம் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் நமது அடுத்த இலக்கு நம் தூக்கத்தினை தடை செய்யும்.

        நானும் அப்படித் தான், எப்பொழுதும் அவளுடன் செய்யும் காதலுக்கு இடைவெளியில் எப்போதாவது வாழ்க்கை பற்றிய எண்ணங்களும் வந்து தூக்கத்தினை தடை செய்யும். இன்றும் அப்படித் தான், தூக்கம் வருவதற்கு முன்னே நானே   வடிவமைத்த கனவும் , அதில் அவளும், எங்களுக்கான கற்பனை உலகமும் தயாரானது. என்னருகில் வந்து ஆவலாய் பேச ஆரம்பிக்க அவள் முற்பட்ட போது, முகத்தில் சில்லென்ற நீரை ஊற்றியது போல் ஏன் வாழ்க்கை பற்றிய பயமும், என்னுடைய பொருளாதார இலக்குகளும் என்னை சூழ்ந்தன.

      போர்த்தியிருந்த போர்வையினை விலக்கிவிட்டு அந்த பிரச்சனையில் இருந்து வெளிவர முயன்றேன். எதற்காக என் போராட்டம்? யாருக்காக நான் வாழ்ந்து காட்ட வேண்டும்? எந்தச் சமுதாயம் வேறு வேலை வெட்டி இன்றி என்னையே பார்த்துக் கொண்டு வருகிறது? தன் இறப்பினை குறித்து விட்டு பிறக்கும் மனிதனாகிய நான் இடையில் அடையப் போவது என்ன? என்று குறைந்த மின் அழுத்தத்தில் சுற்றும் மின்விசிறி போல் என் மனம் அலை பாய்ந்தது.

     இவ்வாறு அயர்ந்து, சோர்ந்து மெல்ல தூக்கம் எனும் பயணத்தினை தொடங்கினேன், இந்த முறை என் இளவரசியை பற்றிய அக்கறை இல்லை, ஒருவேளை நான் எந்த அரிதாரமும் பூசாமல் , கையிலே எந்த பணமும் செலவு செய்ய இல்லாததாலோ  என்னவோ அவள் அப்பொழுது வரவில்லை.ஆனால், எவ்வளவு பணம் கட்டியும் , யோகப் பயிற்சி, தியானப் பயிற்சி எடுத்தும் கிடைத்திடாத ஒரு புல்லரிப்பு அக்கணத்தில் எனக்கு ஏற்ப்பட்டது. இந்த இடுகையை எழுதும் போதும் கூட அதை என் ..........ஆத்மார்த்தமான உணர்வு என்று பெயரிட்டு அழைக்க தோன்றுகிறது. எல்லாம், எனக்கு கிடைத்த அந்த பொக்கை வாய்  முத்தத்தின் விளைவு தான்.

     அந்த முத்தம் கொடுத்த பொக்கை வாயின் சொந்தக்காரி என் ஆச்சி தான், இன்னும் அவளுக்கு சில பற்கள் உள்ளது என்றாலும், என் கனவில் அவள் கொடுத்தது பொக்கை வாய் முத்தம் தான். அந்த எச்சில் இன்னும் என் கன்னங்களிலும் தொட முடியாத என் இதயத்திலும் படிந்திருப்பதாக உணர்கிறேன்.

    ஆச்சி, என் அம்மாவின் அன்னை. நிரம்ப பழகியது இல்லை, ஒவ்வொரு விடுமுறையிலும் பார்க்கும் ஒரு விருந்தினராய் தான் அவள் எனக்கு உறவு .அவள் என் பால்ய வயதில் தூக்கி வளர்த்ததை என் அம்மா சொல்லுவாள்,  என்னை அவள் சீராட்டியது என் மூளையால் ஞாபகம் கொண்டு ஆதரப்பூர்வமாக அறிவிக்கவில்லை. என் தந்தையின் அன்னையோ, நான் பிறக்கும் முன் இறந்ததால், இன்று எனக்கு முத்தம் அளிக்கும் வாய்ப்பு அவளுக்கு கிட்டியிருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

   அவள் என்னை உச்சிமுகர்ந்து கொடுத்த முத்தம், என் அம்மாவிடம் கூட எனக்கு கிடைக்காதது.அவள் எதற்க்காக எனக்கு கொடுத்தாள்? என்று தெரியவில்லை, நான் என்ன ஜில்லா கலெக்டரா சாதனைகள் செய்ய ?? கண்டிப்பா அது என் திருமண நாளாக தான் இருக்க வேண்டும். என் காதலியை  மனம் முடிக்கும் கனவில் கூட எனக்கு இவ்வளவு புத்துணர்வு ஏற்ப்பட்டதில்லை. இந்த கனவு எனக்கு என்ன காரணம் சொல்ல முற்படுகிறது?

    தாயின் தாய் கொண்டுள்ள தாய்மையின் சிறப்பை அளவிட முடியாது, அதை என் நண்பனின் (பிரதீப்) பாட்டியிடம் இருந்தும் நான் உணர்ந்துள்ளேன்.அன்பு என்பது எத்தனை பலவீனமானது என்பதை இந்த பாட்டிகளிடம் இருந்து தான் உணர்கிறேன்.தேய்ந்து போன எலும்பினையும், சுருங்கிய தோலினையும் ,மங்கிய பார்வை கொண்டும் தன் பேரன்/பேத்திக்கென செய்யும் சமையலில் ஒவ்வொரு அரிசியிலும் அவள் அக்கறை இருக்கும், பிரதிபலன்களை எதிர்பாராமல்.

    தாய் எதையும் எதிர்பார்காதவள் என்றாலும், நாம் பயின்று வரும் கல்வியில் இருந்து சினிமாவரை தாயை பார்க்கும் பக்குவத்தை சொல்லிவருகிறது (  தந்தையின் நிலை பாவம் தான்), எனவே நாம் அவளுக்கு உரியனவற்றை செய்துவருகிறோம்.  ஆனால் நம் பாட்டிகளின் நிலை வேறு, அதுவும் உடல் நிலை குன்றியவள் என்றால் அவ்வளவு தான் . இன்னும் நம் கிராமங்களில், எத்தனையோ வீட்டில் திண்ணை தான் கிழவிகளின் இருப்பிடமாக பார்க்கிறோம். ( நகரங்களில் தான் அவுங்க அவசியமே இல்லையே). அப்படி இருந்தும், பாசத்தில் ஒரு எள்ளளவும் குறை இன்றி தன் பேரனை கொஞ்சுவர்.

     அவர்கள் மூன்றாவது தலைமுறையினை பார்ப்பதாலோ என்னவோ, வேகமாக மாறிவரும் உலகம் அவர்களை மிகவும் பயத்திற்கு உள்ளாக்கும், மாற்றங்கள் அவர்களை சித்திரவதை படுத்தும் நிலையும் ஏற்படலாம். பொதுவாக, அவர்களின் உபயோகம் குறைய, குறைய நமக்கு ஒரு அலட்சியம் அவர்கள் மேல் வந்துவிடுகிறது. வாரம் ஒருமுறை, ஒரு போன் பண்ணி, "எப்படி இருக்கே ?" என்ற இரண்டு வார்த்தை கேட்டாலும் - கண்டிப்பாக அவளுக்கு ஒரு வாரம் தாக்கு பிடிக்கும் நிலை கொடுக்கும் என்றாலும், facebook, blog ,sms என்று வேலைப் பழுவில் நாம் மறந்து விடுவோம்!!!

      ஆனால் , அவளை நாம் பார்த்தாலும், பார்க்காமல் சென்றாலும், பணிவிடை செய்தாலும், திட்டினாலும், அலட்சியப் படுத்தினாலும், நிராகரித்தாலும்,தலையை தொட்டுத் தடவ முற்படும் போது நாம் எக்கி நின்றாலும், நகைத்தாலும், அவள் காலத்தினை ஏளனம் செய்தாலும், அது அவளை ஒன்னும் செய்யாது. நமது சிரிப்புக்காக  - நாம் குழந்தையாய் இருக்கும் போது தன்னை முகம் மாற்றி கோமாளியாய் காட்டியவள் தானே அவள்? நம் தாயின் பிரசவ வேதனையை - தன் மனதில் நிறுத்தி - மீண்டும் செத்துப் பிறந்தவள் தானே அவள்? அவள் கோபப் படமாட்டாள், பாசத்துடன் நம் தலைமயிரை தடவிக் கொடுக்கவே ஆசைப்படுவாள்.
  
      என்றாவது ஒருநாள் நமக்கு வாழ்க்கையை பற்றிய பாடத்தினை முதன் முதலில் கற்றுத் தருபவள் அவள் தானே? ஆம், அவள் தன் இழப்பின் மூலம், தான் இருத்த திண்ணையின், கட்டிலின் வெற்றிடத்தைக் காட்டி சொல்வாளே ஒரு மவுன நீதியினை.
அது தான் இந்த சமுதாயத்தில் நமக்கு பாட்டி என்பவள் ஒரு பொக்கிஷம் என்பதை உணர்த்தும். அவள் ஊட்டிய சோறு, சொல்லிய கதையுடன் , காட்டிய வெற்றிடம் சொல்லும் தேவையற்ற ஆசையின் சொற்ப வாழ்நாளினை.

     அடைந்தது, அடையாதது என்ற எல்லா பாகுபாடும் ஒரு வெற்றிடத்தில் தான் முடியும் என்பதை அந்த பொக்கை வாய் முத்தம் எனக்கு உணர்த்தியது. காலை எழுந்து பார்த்தேன், தலையணை நனைந்திருந்தது, உள்ளமோ குளிர்ந்திருந்தது. ஆச்சி, இன்று நான் உனக்கு புடவை வாங்கி வருவேன்.

    

      

வியாழன், 10 பிப்ரவரி, 2011

காணாமல் போனவர்கள் பற்றிய கதை - Part-1

        திடீரென்று கோமாவில் இருந்து விழித்தது போல், காலக்கிரமத்தில் நாம் தொலைத்த/ இழந்த / மறந்த மனிதர்கள் பற்றி நான் யோசிக்க ஆரம்பித்தேன். இப்போது நான் உள்ளது சென்னையாய் இருந்தாலும், என் கிராமங்களில் தொலைந்து போன மனிதர்களை பற்றிய ஒரு சிறு குறிப்பு அல்லது பட்டியல்.

1 . முதல் நபர் :-
கையிலே நீண்ட ஒரு கம்புடன் தெருவில் செல்லும் ஒரு அழுக்கு சட்டைக்காரன் அவன் , அவனை சுற்றி ஒரு குழந்தைகள் கூட்டம் எப்போதும் இருக்கும். பெயர் அது தானா என்று சரியாக தெரியாது ? -சவ்வு மிட்டாய் என்று வைத்து கொள்வோம்- ஆரஞ்சு, சிகப்பு கலரில் ஒரு கம்பின் மேல் ஒட்டியிருக்கும்.ஆம் , இன்றைய hygienic பற்றி விழிப்புணர்வு/தேவை/அவசியம் இல்லாத காலத்தில் தான் அப்படிப் பட்ட ஒரு இனிப்பு மிகப் பிரபலம் - அந்த கம்பின் மேற்புறத்தில் (மேற்ச்சொன்ன) அவ்வண்ணங்களில் மைதா கோந்து போன்ற பசையுடன் ஒட்டியிருக்கும்  -சொல்லப் போனால் அது 5 நிமிடம் மென்ற பபுள் கம்மின் பக்குவத்தில் தான் இருக்கும்.

அந்த இனிப்பின் விற்பனை யுக்தி தான், அவனது  இழப்பை தற்பொழுது எனக்கு ஞாபகப் படுத்தியுள்ளது.ஆம், அந்த கோந்தினை பிய்த்து - வாட்ச், மீன், நாணயம்,பொட்டு எனப் பல்வேறு வடிவங்களில் சிறுவர்களின் கையிலிலோ இல்லை கன்னத்திலோ ஒட்டி விடுவான்.

சிறுவர்கள் ஒவ்வொருவரும் வீட்டிலே, அடம் பிடித்து ,திருடி, நண்பனிடம் வாங்கி என கூட்டமாக அம்மிட்டாயை வாங்கி தங்கள் உடம்பில் ஒட்டி மகிழ்வர்.சில சமயம், அதை ஒட்டிக் கொண்டு பள்ளிக்கு சென்ற சிறுவர்கள் சிலர் அடி வாங்கிய துயர சம்பவமும், அதை பிய்த்து தின்ற ஆசிரியரின் சாகசமும் நடந்ததுண்டு.

இதில் முக்கியமாக குறிப்பிடத் தகுந்த அம்சம் என்னவென்றால் - அச்சிறுவர்கள் அனைவரும் அந்த சவ்வு மீட்டாய் - தொழில் அதிபர் cum விற்பனையாளரை "மாமா" என்று உறவு சொல்லி தான் அழைப்பர்.. .அந்த மாமாவும் அக்கூட்டத்தில் காசில்லாமல் வந்து நிற்கும் சிறுவனை முதலில் விரட்டிவிட்டு, தன் விற்பனை முடிந்தவுடன் கொஞ்சம் மிட்டாயை எடுத்து அக்குழந்தைக்கு மீசையாய் வைத்து விட்டு போவான்..

அறிவிப்பு 

  • இவர் எனக்கு தெரிந்து காணமல் போன வருடம் 1990
  • கடைசியாக இவரை நான் பார்த்த இடம் , தூத்துக்குடி மாவட்டம் - நாகலாபுரம் எனும் கிராமம்.
  • கடைசியாக பார்த்த பொழுது - கையிலே ஒரு சின்ன காகிதத் துண்டினை வைத்து ஏளனமாய் சிரித்துக் கொண்டிருந்தார்.(அந்த காகிதத்தில் big -fun -bubble gum என்று இருந்தது)

பின் குறிப்பு :
இந்த மாமாவைப் பற்றி எனக்கு ஞாபகப் படுத்திய குடிமகன் - கொஞ்ச நேரத்திற்கு முன் நான் கை வைத்த ஒரு பேருந்தின் கைப்பிடியில், ஒரு சூவிங் கம்மினை ஒட்ட வைத்திருந்தான்.     

வெள்ளி, 4 பிப்ரவரி, 2011

வீர நாயக்கன் -5 )


               ஆள் அரவமற்ற அந்த ஏரியை சுற்றி இருந்த அப்பகுதி, நிசப்தமாய் இருந்தது,நிலவின் ஒளியில் வெள்ளிப் பாளமிட்டு அலங்கரிக்கப் பட்ட அக்குளம், அங்கு வீசிய தென்றலின் காரணமாய் சிறு சிறு அலைகளை எழுப்ப முயன்று தோற்றுக் கொண்டிருந்தது. குளத்தின் மேல் பரப்பில் நீந்திக் கொண்டிருந்த கெண்டை மீன்கள் யாவும்  வெள்ளி நிற ஆடை தரித்தது போல் நிலவின் பாலொளியில் தம்மைக் காட்டிக் கொண்டிருந்தன.

'தொப்' என்று ஒரு சத்தம், அப்பகுதியின் நிசப்தத்தை கலைப்பது போல் அக்குளத்தில் இருந்து எழுந்தது.தம்மை விட வேகமாக நீந்தி வரும் மானிடனைக் காண, நீர் பரப்பில் இருந்த மீன்கள் கொஞ்சம் எழும்பி குதித்து அம்மனிதன் யார் என்று பார்த்தன, நம் வீரன் தான் நீந்தி வருகிறான்.அன்று மட்டும் ஏன் இந்த திடீர் உற்சாகம் இவனுள் ?தமக்காகவே நிலவை ஆண்டவன் படைத்தது போல் வாய் பிளந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.நிலவின் பிம்பம் ஒரு பெண்ணின் வதனமாய் தெரிந்தது.அவள் யார் என்று புதிர் போடுதல் இக்கதையில் தேவையற்ற ஒன்று.ஆம், அவள் தான் கோதை!

      

இயற்கை அழகு என்பதும் கூட ஒரு மாயை தான், அதன் இருத்தல் என்றுமே உள்ளது.மனிதர்களாகிய நாம் தான் நமது வாழ்க்கையின் கோரப் பிடியில் அந்த இருத்தலை மறந்து, நம் மனதின் நிலைக்கு ஏற்றவாறு இயற்கையை உணர்கிறோம்.வீரனும் மனிதன் தானே, அவன் நித்தமும் நடந்து செல்லும் குளக்கரையில் ,இந்த நிலவும், மீனும், நிசப்தமும் கூட அவனுக்கு பரிட்சயம் ஆனது தானே!ஆனால் அவன் அவற்றை முதன் முதலாக பார்ப்பது போல் ரசித்துக் கொண்டு தான் கற்ற இலக்கியப் பாடல்களை ஒன்றிரண்டு பாடிக் கொண்டிருந்தான்.வேடனாகப் பிறந்தும் அவ்வினத் தலைவனின் உறவுக்காரனாய்  பிறந்ததால், அவன் இளம் பிராயத்தில் ஒரு பாட சாலை சென்று குருவிடம் கொஞ்சம் கல்வி பயின்றான்,ஆனாலும் தான் படித்தவற்றை வெளியே காட்டி தன்னை மற்றோர்களிடமிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டும் இயல்பு இல்லாதவன் அவன்.அன்று மட்டும் ,தன்னை ஒரு பக்குவமிக்க புலவன் போல் நினைத்துக் கொண்டும், பாடிக் கொண்டும் ,தன்னையே மறந்து நீந்திக் கொண்டிருந்தான்.

                வீரன் தன் ஈர உடையுடன் கரை ஏறி ஒரு விசில் ஒன்று அடிக்க தான் வளர்த்த நாய் நான்கு கால் பாய்ச்சலில் வந்து அவன் காலடியில் நின்றது.தனக்கு என்ன நேர்ந்தது என்று தன் நாய்க்கு விளக்க ஆரம்பித்தான்,"ஏலேய் ஒய்யா!! என்னடா அப்படி பார்க்குற!" என்று தன் நாயை அழைக்க, அது அவனை ஆச்சரியமாக பார்த்தது.தன் வாழ்க்கையில் அவ்வளவு சந்தோசமான நாள் இது வரை இருந்ததில்லை என்று வியந்து கொண்டான். தன் கூட்டத்தில் உள்ள குறி சொல்லும் கிழவி , தன்னால் தான் சமூகத்திற்கு விடிவு காலம் வரப் போவதாகவும், அதுவும் ஒரு மேற்க்குடியை சேர்ந்த ஒரு எழிலரசி தான் அதற்கு காரணமாவாள் என்று பல முறை சொல்லும் வாக்கு மெய்யாகுமோ என்று தன்னை தானே கேட்டுக் கொண்டான்.. 
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
                       அன்று,  அப்புலியை கொன்ற பின்னர் தான் தன் எதிரில் உள்ள அப்பெண்ணை  அவன் கண்டான். அவள் கண்களில் கண்ணீரும், ஆச்சரியமும் , கனிவும், கண்ணியமும் அவனுக்கு ஒளியாய் தெரிந்தது.குறி சொல்லும் கிழவி மறுபடியும் தன் முன்னே வந்து ஏதோ சொல்ல ஆரம்பிக்க, அதை கடந்து இரண்டடி முன்னே சென்று அவளை நோக்கினான்.

                           தான் காப்பாற்றப் பட்ட அடுத்த நொடி அங்கே செத்துக் கொண்டிருக்கும் புலியை பரிவுடன் நோக்கிய அவள் கண்களை கண்டு பிரமிப்புற்றான்.தன்னை காப்பாற்றியமைக்கு நன்றி சொல்லும் போது ஒலித்த அவள் குரல் யாழிசையாய் கேட்டது, அதற்கு பின் அவனை பாராட்டிய முத்தரசனின் குரலோ, அவளின் தந்தையின் குரலோ,  பொம்மனின் குரலோ , ஏன் அருகிலிருந்து குறைத்துக் கொண்டிருந்த அவன் நாய் ஒய்யனின் குரல் கூட அவனுக்கு கேட்கவில்லை. நனைந்த உடையுடன் அக்குளத்தின் கரையில் அமர்ந்திருக்கும் போது கூட அவனுக்கு அவளின் குரல் தான் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது.

அவன் நினைவில் வந்த அவள் குரல் எனும் யாழிசையில், அவன் கவி இயற்றத் தொடங்கினான்.

" நிலவின் நிழலும் வெண்நிறமோ ?
அந்நிழலும் வருவது பகல் பொழுதோ?
உன்னை நான் பார்க்க மழை வருமோ !!"...

என்று தன்னை கவிஞனாய் இவ்வுலகுக்கு அறிமுகப் படுத்தினான்.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

              கோதை அன்று புலியினால் ஏற்பட்ட பீதியில் உணவு உண்ணாமல் துயிலச் சென்றுவிட்டாள் என்று அவளின் அன்னை அவளை வற்புறுத்தாமல் சென்று விட்டாள்.
கோதையின் தந்தையும் அன்று நடந்த சம்பவத்தை நினைத்து மனம் கொதித்து இருந்தார்.புலி வேட்டையாடிய அவ்விளைஞனுக்கு பாண்டியனின் பரிசில் பெற்றுத்தருவதாய் வாக்களித்திருந்த முத்தரசன், இனி தன்னை பழி வாங்க எவ்வாறெல்லாம் முயற்சிப்பான்? அவனை எப்படி சமாளிக்கலாம்? என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தார்.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
             புலி வேட்டையாடிய இளைஞனுக்கு பாராட்டு விழா நடத்தும் பொருட்டும், கோயில் மற்றும் குளம் கட்டுமானத்தில் உள்ள நிறை குறைகளை ஆராய்ந்து வரவும் அந்த ஊரிலே சிறிது நாள் தங்கி இருப்பதாக - ஓலை ஒன்றை பாண்டியனின் ராஜாங்க மந்திரிக்கு அனுப்பினான் முத்தரசன்.தான் உண்மையிலே அவ்வூரில் தங்குவதற்கு காரணம் அக்கோயிலா? குளமா? இல்லை பழி வாங்கவேண்டிய அந்த ஆலய அர்ச்சகர் -தன்னுடைய எதிரி நம்பியா ? இல்லை அந்த வேட்டையாடிய வீரனா? என்று நாம் யோசித்தால், முத்தரசனின் கை அக்கோயிலில் செதுக்கி கொண்டிருந்த ஒரு ஆடலரசியின் சிலையின் இடுப்பில் வைத்திருந்த கையில் இருந்து அவன் காம நோயில் ஆட்கொள்ளப் பட்டதை உணர்த்தியது.

அந்த பௌர்ணமி இரவில், வீரன், ராகவ நம்பி, முத்தரசன் ஆகிய மூவரும் ஒவ்வொரு கோணத்தில் கோதையை பற்றி சிந்தித்துக் கொண்டிருக்க, வீரன் செய்த அந்த புலி வேட்டை அவ்வூரில் புரட்சி ஏற்படுத்தும் நாள் வெகு தூரம் இல்லை என்றவாறு காய்ந்து  கொண்டிருந்தது...


தொடரும்    



(தொடரும்)




 


திங்கள், 17 ஜனவரி, 2011

What is meditation??

That word had been used both in the East and the West ina most unfortunate way. There are different schools of meditation, different methods and systems. There are systems which say “Watch the movement of your big toe, watch it, watch it, watch it”; there are other systems which advocate sitting in a certain posture, breathing regularly or practising awareness. All this is utterly mechanical. Another method gives you a certain word and tells you that if you go on repeating it you will have some extraordinary transcendental experience. This is sheer nonsense.


- J.Krishnamurthi






Yes, people..don't waste your money and time for useless habits( not about the exercise you learn).
(sorry modern gurus)


The effects of individual transformation on society and the world as a whole:


I think it is important ... that we should understand ourselves totally and completely, because ... we are the world, and the world is us. ... I condemn, judge, evaluate, and say, 'this is right, wrong, this is good, this is bad' according to the culture, the tradition, the knowledge, the experience which the observer has gathered. Therefore it prevents the observation of the living thing, which is the 'me'. ... When the Muslim says he is a Muslim, he is the past, conditioned by the culture in which he has been brought up. Or the Catholic, Communist. You follow? ... So when we talk about living we are talking about living in the past. And therefore there is conflict between the past and the present, because I am conditioned as a Muslim, or god knows what, and I cannot meet the living present, which demands that I break down my conditioning. ... And in the past there is security. Right? My house, my wife, my belief, my status, my position, my fame, my blasted little self – in that there is great safety, security. And I am asking, can the mind observe without any of that? ... Therefore the mind is totally free. And you say, what is the point of that being free? The point is: such a mind has no conflict. And such a mind is completely quiet and peaceful, not violent. And such a mind can create a new culture – a new culture, not a counter-culture of the old, but a totally different thing altogether, where we shall have no conflict at all. 
- JK


(thank you Jiddu)









வெள்ளி, 14 ஜனவரி, 2011

தமிழர் திருநாள் - தமிழர் புத்தாண்டு - எப்படி கொண்டாடுவது?

http://news.oneindia.in/2011/01/14/tnccseeks-pms-intervention-to-end-attack-onfishermen-aid0126.html

 திராவிடம் பேசி , தமிழுணர்வு பேசி, பகுத்தறிவு பேசி பொங்கலை தமிழர் திருநாள், தமிழ் புத்தாண்டு என்று மாற்றி உணர்வூட்டி எங்களை கொண்டாடச் செய்த கனவான்களே, அரசியல்வாதிகளே, பணம் சம்பாதித்த பகட்டு மனிதர்களே!!! "இன்று நான் எப்படி கொண்டாடுவது இந்த பொங்கலை ? கீழ்கண்ட கேள்விகளுக்கு யாராவது விடையளியுங்கள் ".

1. திறந்து கிடந்த சாக்கடை மூடியில் ஒரு ஆள் தவறி விழுந்து இறந்த பின் தான் சமூகம் கண்டுபிடிக்கும் சாக்கடையை திறந்து வைத்தால் ஆபத்து என்று, அது போலவே, மீனவன் ஒருவன் கொல்லப் பட்ட அப்புறம் குய்யோ முய்யோ என்று கத்தும் வெளியுறவுத் துறை அமைச்சரே. இப்போது தான் தமிழரின் துயரை கண்டு பிடித்தீரோ?? (யுரேகா) சரி நான் எப்படி கொண்டாடட்டும் இந்த பொங்கலை ?
- உங்களை சொல்லி என்ன பிரயோஜனம் - இனத் துரோகிகள் மலிந்த எங்கள் இனம் அனுபவிக்க வேண்டிய விதி இது, சரிதானே தமிழக அரசே ???

2 .அறுவடைத் திருநாள் எனப்படும் இந்நாளில், தனது கடனை தீர்த்து, புதிய உடை உடுத்தி,தன் குடும்பத்துடன் தன் வேளாண்மைக்கு உதவிய இயற்கைக்கும்,கால்நடைகளுக்கும் நன்றி தெரிவிக்கும் உணர்வுப் பூர்வமான, தொன்மை மிக்க இந்நாளில், பல ஆயிரம் ஏக்கர் பசுமை நிலங்கள் அழிக்கப்பட்டு "green field , eco-plots, paradise" என்று பெயரிட்டு அழித்தால் அவர்கள் எப்படி கொண்டாடுவர், இல்லை மீதி இருக்கும் விலை நிலங்களில் ஒரு பாதி கேடுகெட்ட செயற்கை உரங்களில் கற்பழிக்கப்பட்ட நிலங்களும், மற்றொரு பக்கம் வெல்ல நேராக மட்டும் வரும் காவிரி, பெரியாறு, பாலாறு ,கிருஷன நதிகளை நம்பி வாடும் நிலங்களும், பாடுபட்டு உற்பத்தி செய்த விலை பொருட்களை விற்பனை செய்ய தெரியா விவசாயி - காய்கறியின் விலையை எப்படி ஏற்றுக் கொண்டு பொங்கலை கொண்டாடுவான்.
- ஒரு குறுந்தகவல் வந்ததே?? "ஒரு கிலோவுக்கும் மேலே வெங்காயம் வாங்குபவர்கள் வருமான வரி அட்டையை காண்பித்து தான் வாங்க வேண்டும் - இல்லை ரெய்டு வரும் " என்று அது உண்மை தானோ?

3 .விநாயகர் சதுர்த்தி அன்று கூட பகுத்தறிவை பறை சாற்றும் திராவிடர் சமுதாய சாட்டிலைட் சானல்கள்.தமிழ் புத்தாண்டு கொண்டாட வரலாற்று காவியமான இளைஞன் திரைப்பட நாயகி நமிதாவை அழைக்க, நாங்கள் அவள் பேசிய ,"ஹாப்பி டமில் நியு இயர் டா மச்சி "என்ற போதை தரும் பொன் மொழிகளை கொண்டாடட்டுமா?? இல்லை இளைய தளபதியின் படத்தை பார்த்து கொண்டாடட்டுமா ??

4 . வளர்ந்துவரும் பொருளாதரத்தில் ஏற்ற தாழ்வுகளை கண்டு மலைக்காமல் survival of the fittest என்ற தத்துவத்தினை உணர்ந்து உழைத்தால் வெற்றி, வெற்றி கிடைத்தால் enjoy the extent you can என எளிதான வாக்கியங்களில் வாழ்க்கையை வாழ ஆரம்பித்து ,பொங்கல் கொண்டாடவா?

5 . தமிழ் நாட்டில் இருக்கும் மொத்த தியேட்டரிலும், பெரும் புள்ளிகள் வாழும் குடும்பம் ஒன்று தனகல் படங்களில் ஏதாவது ஒன்றை பார்த்தே ஆகவேண்டும் என்று G.O போடாத சட்டத்தை நிறைவேற்றவா.இல்லை பொங்கல் விளையாட்டுகளை மறந்து உற்சாக பானக் கடையில் (டாஸ்மாக்), தமிழக அரசு நிர்ணயித்த விற்பனை இலக்கை எட்ட என்னால் முடிந்த முயற்சி செய்ய, அக்கடையின் முன்னே இருந்த கூட்டத்தில் நுழையவா ?

--------ராமன் ஆண்டாலும், ராவணன் ஆண்டாலும் எனக்கொரு கவலை இல்லை என்று அம்மா செய்த பொங்கலை தின்று, தூங்கி, தின்று தூங்கி கொண்டாடவா ??

ப்ளீஸ் சொல்லுங்க !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
  .

வியாழன், 13 ஜனவரி, 2011

பொங்கலோ பொங்கல்

என் அனைத்து நண்பர்களுக்கும்,இனிய பொங்கல் மற்றும் தமிழ் புத்தாண்டு(தை 1) வாழ்த்துக்கள் ... 


 தமிழ் புத்தாண்டை,நம் வீட்டு வளர்ப்பு பிராணிகளுடன் நமது குடும்பத்துடன் கொண்டாடுங்கள், தொலை காட்சி முன் அமராது,குடும்பத்துடன் செலவழியுங்கள்.




பொங்கல் சிந்தனை:
பொங்கலுக்கு வாங்கிய காய்கறியின் விலையை கணக்கிட்டு பாருங்கள், 

காய்கறியில் கிடைக்கும் லாபம் எந்த உழவனைச் சேர்கிறது என்று ?? 


இது இன்றைய சூழ்நிலையில் உண்மையான உழவர் திருநாளா ,
இல்லை வியாபர உலகில் விற்பனைக்கான மைய நாள்.


உங்கள் வாழ்வில் சந்தோசம் பொங்கலோ பொங்கல் என பொங்கட்டும் 

புதன், 12 ஜனவரி, 2011

நிலவே நீயே சொல் - ஆட்டோகிராப் -5

         மார்ச் - 23ம் தேதி 2001, பனிரெண்டாம் வகுப்பு பொதுத் தேர்வு வணிகக் கணிதம் தேர்வு என்று காலண்டரில் எழுதியிருந்தது, மனோஜின் கை எழுத்து அவ்வளவு அழகாக இருக்கும் ஒவ்வொரு எழுத்தும் அச்சில் வார்த்தது போல் இருக்கும். இன்றுடன் தனது பள்ளி வாழ்க்கை முடிவடைகிறது என்ற ஆவல் தன் மனதில் சுற்றிக் கொண்டிருக்க, அம்மாவின் காலில் விழுந்து ஆசிர்வாதம் வாங்கினான். நெற்றியிலே பூசிய விபூதி மூக்கில் கொஞ்சம் விழ,தன் சேலை முந்தியால் துடைத்து அனுப்பி விட்டாள், அவன் தாய். காலண்டரில் அவன் ராசி பலனை பார்த்தான் -----

 ராசி:கடகம் --:பலன்: பொறுப்பு
                                              ----என்று இருந்தது.

              தன் அப்பாவின் ஓட்டை சைக்கிளை எடுத்துக் கொண்டு , வேக வேகமாக அழுத்திக் கொண்டே பள்ளி நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்தான். போகும் வழியில், தனக்கு வரும் முக்கியமான தேற்றங்களையும், சமன்பாடுகளையும் சொல்லிப் பார்த்துக் கொண்டே பள்ளிக்கு வந்தடைந்தான். தேர்வறைக்கு முன் கூடியிருந்த அவன் நண்பர்களோடு கலந்து கொண்டான், தேர்வு என்பதைக் காட்டிலும் கடைசித் தேர்வு என்பதால் ஒரு வித மகிழ்ச்சி எல்லோர் முகத்திலும் இருந்தது.

பள்ளிக்கு அருகிலே, ஒரு வீட்டில் அப்பொழுது காது குத்து வைபவம் ஒன்று நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது. ஒரே மேளச் சத்தம் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. கடைசி பரிட்சை ஒழுங்காக எழுத வேண்டும் என்ற படபடப்பு எல்லோருக்கும் இருந்தது. இந்த இரண்டு வருடங்களில் பரீட்சை நடக்கும் இந்த ஆறே நாட்களில் தான் சிலர் முகம் பக்திக் கலையுடன் திருநீறு இட்டு காட்சி அளித்தது. கையிலே ஒரு காகித உறையுடன் ஒரு கண்ணாடி அணிந்த டீச்சர் வந்தார்.தேர்வறைக்குள் அனைவரும் நுழைந்து, அவரவர் இடத்திலே அமர்ந்தனர்.

"எல்லாரும் மொதல்ல, கேள்வி மற்றும் விடைத் தாளில் உங்கள் பதிவு எண்ணை சரியாக எழுதவும்" என்ற வழக்கமான குரல் ஒலித்திட, கேள்வித் தாள் அவனுக்கும் வழங்கப் பட்டது, அதை பார்த்தவுடன் ஆண்டவனை வணங்கினான்.அவன் நினைத்தது போல் அவ்வளவு கஷ்டமான கேள்விகள் கேட்கப் படவில்லை.எனவே,கேள்விகளை ஒரு முறை படித்த அவன், நிம்மதியுடன் பதில் எழுத ஆரம்பித்தான். கடைசிக் கேள்வியில் இருந்து தலை கீழாக பதில் எழுதுவது தான் அவன் வழக்கம்,ஆரம்பித்தான் .

முதல் பக்கத்தை பென்சிலால் கோடுகளிட்டு, தேற்றத்தை எழுத ஆரம்பிக்கும் போது அவ்வளவு முத்துமுத்தாய் இருந்த அவனது எழுத்து, கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்  தேய ஆரம்பித்து .  காரணம் >>காது குத்தும் வீட்டில் ஒலித்த பாடல் 
'"ஏதோ ஒரு பாட்டு, என் காதில் கேட்கும் 
கேட்கும் போதெல்லாம் உன் ஞாபகம் தாலாட்டும் " .
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


"மனோஜ் !! நீ எப்படியும் நல்ல மார்க் எடுத்து பாஸ் ஆயுடுவ, ஆனா எனக்கும் கணக்கு பாடத்துக்கும் ஏனி வச்சாக் கூட எட்டாது !!. .அப்புறம் நீ ஏதாவது ஒரு நல்ல காலேஜுக்கு போயிடுவ, உன் வாழ்க்கையே ரொம்ப ஜாலியா போகும் . ஆனா , நான் தான் இங்கயே கெடக்கனும்னு என் விதி!! எனக்கு இருக்கிற ஒரே பிரண்டு நீயும் என்னை ஒரு 2 மாசத்துல பிரிஞ்சிடுவ......." என்று சொல்ல வந்த வாக்கியம் நிறைவடையும் முன் அவள் கண்களில் கண்ணீர் குளமாக தேங்கியது, அணிச்சையாய் அன்று அவள் கண்ணீரை துடைக்க முற்பட்டு, அவள் கன்னங்களில் அவன் விரல் பட்டதே,அக்கணம் -ஏதோ ஒரு விசை அவனை திடீரென்று ஈர்த்தது போல் இருந்திட - சட்டென்று அவ்விடம் விட்டு அகன்றான்.


                            அன்று அவளோடு மிக நெருங்கிப் பழகியதால் வந்த வினை இது என்று அவனுக்கு புரிந்தது  , சும்மாவே எல்லாப் பசங்களும் அந்த இருவரையும் ஒன்றிணைத்து கிண்டல் செய்து வந்தாலும் ,  அவன் அதை சட்டை செய்யாமல், சாதரணமாகப்  பழகி வந்தான். ஆனால் அவள் கண்ணீரை துடைத்த உடன்  அவன் கொஞ்சம் சலனப் பட்டு இருந்தான். அன்று வரை, அவள் அவனது தோழியாக மட்டுமே அவனுக்கு தெரிந்திருக்க, அப்பொழுது தான் அவள் அவனுக்கு பெண்ணாகவே தோன்றியது, அது மட்டும் இல்லை அவன் அன்றிலிருந்து தான் ஒரு பையன் இல்லை ஒரு மனிதன் என்று தன்னை உருவகப் படுத்திக் கொண்டான்.


                                            அன்று தான் அவன் அந்த கார்த்திக் பாடும், "ஏதோ ஒரு பாட்டு பாடலை " கேட்டான். அன்றிரவு, தன் கனவில் -அந்த கிராமத்திலிருந்து ஊட்டிக்கு டூயட் பாட்டு பாட அவசரமாக சென்றான், உடன் அந்த தாமரையும் சென்றாள். காதலிக்க ஆரம்பித்ததால் தன்னை ஒரு பக்குவமடைந்த ஆளாக, குடும்பத் தலைவனாக கற்பனை பண்ணிக் கொண்டான்.


                        அவன் பெற்றோர்கள் இவனுக்கு பரிபூர்ண சுதந்திரம் கொடுத்து வந்தனர், அவன் ஓரளவுக்கு நன்றாகவே படிப்பதால் அவனை நல்ல பையன் என்று நம்பினார்கள். அந்த தாமரையோட வீடு இவன் வீட்டுக்கு ரெண்டு தெரு தள்ளி இருக்கும், இவுங்க ரெண்டு பேரும் தூரத்து சொந்தம் என்பதனால் இந்த இரண்டு குயில்களின் அறிமுகக் காட்சி பற்றி விளக்க வேண்டிய தேவை இல்லை.அதிலும் நம்ம மனோஜ், நெற்றியில் விபூதியும் , பாக்கட்டில் ஹீரோ பேனாவும் கர்சீப்பும், எப்போதும் இஸ்த்திரி பண்ண சட்டையும் அணிந்திருப்பதால் - படிக்கிற பிள்ளை என்று எல்லாரும் சொல்வார்கள். தாமரை - சினிமா நடிகை ரேவதி மாதிரி குட்டையாகவும், முகப் பொலிவுடனும் இருந்தாலும் ,  மக்கு பொண்ணு மாதிரியே ஒரு லட்சணமும் அவளிடம் தெரியும்.


               ஏற்கனவே ஒருமுறை ,அரையாண்டுத் தேர்வு விடுமறை முடிந்து தேர்வுத் தாள் வழங்கப் பட்டது. வழக்கம் போல் மொழிப் பாடங்களை தவிர மற்ற எல்லாப் பாடங்களிலும் நல்ல மதிப்பெண் பெற்ற மனோஜ் சந்தோசமாக தாமரை வீட்டுக்குள் நுழைய,  தாமரையின் கன்னங்கள் வீங்கியிருபதைக் கண்டான்.  உள்ளே சென்ற மனோஜ்ஜிடம் தாமரையின் தாய் அவன் பெற்ற மதிப்பெண்களை பற்றி விசாரித்தாள். அவன் மதிப்பெண்ணை கேட்டவுடன், மறுபடியும் தாமரையின் மண்டையில் ரெண்டு கொட்டு வைத்து, "உன்னை எல்லாம் படிக்க வச்சு தெண்டச் செலவு செய்யுறதுக்கு எவன் கையிலயாவது புடிச்சு கொடுத்துட்டு நான் நிம்மதியாய் இருக்கலாம் " என்று கடுகடுத்தாள்.


        தாமரையை அடிக்க வந்த அவள் தாயை மனோஜ் தடுத்து," ஏன் அத்தை!! கோபப் படுரிங்க.. கணக்கு ஒன்னும் அவ்வளவு கஷ்டம் இல்லை - நான் தாமரைக்கு சொல்லித் தாரேன் , அவள் கண்டிப்பா பாஸ் ஆகிடுவா " என்று சமாதானம் செய்தான்.  தன் வேலையை ஒழுங்காக பார்த்து வந்த மனோஜுக்கு அன்றிலிருந்து தான் அந்தக் கண்டம் ஆரம்பித்தது. அவளுக்கு அன்றிலிருந்தே பாடம் எடுக்க ஆரம்பித்தான் , அவன் சொல்லிக்க்கொடுக்கும் எதுவுமே புரியாத அவள் ,அழுது கொண்டே சொன்ன வார்த்தைகள் தான் அவள் கண்ணீரை துடைக்க வைத்து...காதல் கசிய ஆரம்பித்தது அவனை அறியாமலே.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
      அவளை பற்றிய நினைவுகளை களைத்துவிட்டு, தன் பரீட்சை விடைத்தாளினை பார்த்தான்.எப்போதும் அச்சடித்தது போல் இருந்த எழுத்து அப்பொழுது கிறுக்கலாய் இருந்தது. கேள்வித்தாளை ஒரு ஏளனப் பார்வையில் பார்த்து சிரித்து கொண்டு, ஒரு முடிவுக்கு வந்து விட்டான். அதற்கு மேல் அவன் ஒரு பக்கத்திற்கு கூட எழுதவில்லை.
தாமரையுடன் சேர்ந்து எந்த டுடோரியல் காலேஜுக்கு செல்லலாம் என்று யோசித்துக் கொண்டே, பரீட்சை ஹாலில் இருந்து வெளியேறினான், தான் பெயில் தான் என்று தீர்மானித்துக் கொண்டே.

    கடைசி மணி அடிக்கும் வரை எழுதும் மனோஜ்ஜா? இன்று ஒன்றரை மணிநேரத்தில் எழுந்து செல்வது என்றது போல் எல்லோரும் அவனை பார்க்க, எதையும் சட்டை செய்யாமல், பள்ளியிலிருந்து வெளியேறினான்.வாசலில் ஒருவன் கையில் சில காகித நோட்டிசுடன் இவனுக்காகவே காத்திருந்தது போல் அவனிடம் நீட்ட, மனோஜ் சந்தோசமாக பெற்றுக் கொண்டான்.

     வெற்றி - ஆல் பாஸ் டுட்டோரியல் என்று கொட்டை எழுத்துடன், ஒரு மொக்கை வாத்தியார் கை உயர்த்தி வாழ்த்து சொன்னார். அதை அவன் பார்க்கும் போது அவ்வளவு சந்தோசப் பட்டான். ரிசல்ட் வந்தவுடன், "நேராக போய் அந்தக் கல்லூரியில் ரெண்டு பெரும் சேர்ந்துவிடனும், இனி ஒரு வருசத்துக்கு என்னையும் தாமரையையும் யாராலும் பிரிக்க முடியாது "என்று சந்தோசமாக அவளுக்கு காத்துக் கொண்டிருந்தான்.

          தேர்வு அறையில் இருந்து வெளியே வந்த தாமாரை, மிகவும் வாடிய தாமரையாக இருந்தாள். அவன் கையிலே இருந்த நோட்டீசை பார்த்தவுடன், கெட்ட சகுனமாய் நினைத்து,அவனை முறைத்து பார்த்தாள். "தேர்வு எப்படி எழுதினாய் ?" என்று நகைத்துக் கொண்டே கேட்க , அவனை முறைத்துக் கொண்டே அங்கிருந்து நகர்ந்தாள்.

                           அவன் யோசித்தான் ,  அவளுக்காகத் தான் வேண்டுமென்றே எழுதாமல் விட்டேன் என்று சொன்னால், அவள் அதை நினைத்து வருந்துவாள் . அதுவே, ரிசல்ட் வந்ததும் -அவன் பெயில் ஆனா காரணத்தினை கேட்கும் போது,"உனக்காகவே நான் இந்த ஒரு வருடம் கடன் வாங்கிக் கொண்டேன்" என்று சொன்னால் - அவள் தன காதலை புரிந்து கொள்வாள், அதற்குப் பின் அவர்களை இனி  யாராலும் பிரிக்க முடியாது என்று எண்ணிக் கொண்டான்.

               தன் வீட்டிற்கு சென்று தான் நன்றாக எழுதி இருப்பதாய் பொய் சொல்லி மகிழ்ந்தான். ஊரில் தன் நண்பர்களுடன் விடுமுறையைக் கழித்தான், அப்பொழுது தாமரையின் வீட்டிற்குச் சென்று அவளைப் பார்ப்பான்.தேர்வு முடிவை நினைத்து அவள் வருந்தும் போதெல்லாம், அவளுக்காக தன செய்திருக்கும் தியாகத்தினை நினைத்துப் பெருமை கொள்வான்.

               நாட்கள், அவன் விளையாடிய மண்ணின் புழுதி போல்,கரைந்து,மறைந்தது வெகு வேகமாக. அடுத்த நாள் தேர்வு முடிவு, எவ்வளவு பெரிய மைனரும் கூட அடுத்த நாள் ரிசல்ட் என்றால் கோயிலுக்கு சென்று ,அர்ச்சனை செய்து, வீட்டிலே அடைந்துக் கிடந்து, பெற்றோரின் பேச்சைக் கேட்டு நல்ல பிள்ளையாய் நடந்து கொள்வான்,தாமரையும் கூட அப்படித்தான். ஆனால், மனோஜ் - கையில் ஒரு பாட்டு புத்தகத்தினை வைத்து பாட்டு படித்து கொண்டிருந்தான்.

         "தென்றல் வந்து தீண்டும் போது என்ன வண்ணமோ மனசுல ......", இவன் குரலும் அப்படிதான் கொஞ்சம் இனிமையான இளையராஜா போல இருக்கும். இவன் பாடிக் கொண்டிருப்பதை ஆச்சரியமாய் அவன் அக்கா பார்த்து வியந்தாள். தனக்கெல்லாம் அடுத்த நாள் ரிசல்ட் என்றபோது காய்ச்சலே வந்ததை நினைத்துப் பார்த்தாள். மனோஜுக்கு நாளை ஒரு சைக்கிள் வாங்கி வந்து பரிசாக கொடுக்க வேண்டும் என்று தன் வீட்டுப் பாத்திரங்களிலும், அரிசி டப்பா போன்றவைகளிலும் சேர்த்து வைத்தப் பணத்தை தன் தந்தைக்கு அவள் தாய் கொடுத்ததையும் எண்ணி, ஏக்கத்துடன் பெருமூச்சு விட்டு மனோஜ்ஜை பார்த்தாள்.

         தன் வாழ்க்கையில் முக்கியமான கனவுக்கென ஏற்பாடுகளை பண்ணிக் கொண்டே உறங்க ஆரம்பித்தான்.

                   கனவில் - தானும் தாமரையும் டுட்டோரியல் காலேஜுக்குப் போக தன் புது சைக்கிளை எடுத்து நேராக அவள் வீட்டுக்கு சென்றான், இப்பொழுது அவன் டீசர்ட்டும்,ஜீன்சும் அணிந்திருந்தான்,கையிலே ஒரு ஸ்போர்ட்ஸ் வாட்ச் ..இல்லை இல்லை அது இப்போது ஒரு கோல்ட் வாட்சாகியது. அவள் வீட்டிற்கு சென்று, மணி அடித்தவுடன் சிகப்பு சுடிதார் அணிந்த தேவதையாய் வந்தாள். அவள் வீட்டினிலும் ஒரு லேடீஸ் bird சைக்கிள் இருந்தது. ஆனால், அவளோ அவன் சைக்கிளில் முன்புறம் அமர்ந்தாள். டுட்டோரியல் காலேஜுக்கு பயணம் புறப்பட்டது, இளஞ்சிவப்பு வெயில் - காலை நேர பனியைக் கரைக்கும் முக்கியப் பணியில் இருந்தது, சாலைக்கு மிக அருகிலே ஒரு ஓடை சலசலத்துக்  கொண்டே இருக்க, அதில் கூட்டம் கூடமாய் நீந்தும் வாத்துகளும் , ஆங்காங்கே நிற்கும் பறவைகளும், சைக்கிளில் போகும் தங்களைக் கூர்ந்து கவனிப்பதை உணர்ந்து கொண்ட மனோஜ். சைக்கிளை மிக  வேகமாகச்  செலுத்தினான். குன்றின் மீது வளைந்து வளைந்து செல்லும் பாதை காரணமாக அவனுக்கு நிரம்ப மூச்சு வாங்க, அவள் தன் மெல்லிய கையினால் அவன் நெஞ்சினில் கை வைத்தாள்.. உடனே மனோஜ்ஜின் வேகம் அதிகரித்தது. ஒரு வழியாக அந்த டுடோரியல் காலேஜ்ஜில் நுழைந்து  , இருவரும் ஜோடியாக அந்த வகுப்பறைக்குச் செல்ல, அங்கே அவன் கணித வாத்தியார் பிரம்புடன் காத்திருந்தார் ,"ரெண்டு பேரும் ஜோடி போட்டு ஊர் சுத்துறதுக்கு தான் என் பாடத்துல பெயிலாயிட்டின்களா ?? உருப்புடாத கழுதைகளா !! " , என்று அடிக்க வந்தார்; அடித்தார்; அவன் கனவினையும் களைத்தார்.

  
               பின்னர் அவனுக்கு தூக்கம் வரவில்லை, இருப்பினும் தன் மனைவி ஆகப்போகும் -தாமரைக்கு என்ன என்னப் பரிசுகள் எல்லாம் கொடுக்கலாம் என்று பட்டியலிட்டான். சுவற்றில் இரவு மங்கலாக எரிந்து கொண்டிருந்த அந்த பச்சை விளக்கின் அரைகுறை வெளிச்சத்தில்.அவன் பெற்றோரின் திருமண நிழற்படத்தின்  போட்டோவில் தாமரையும், தானும் நிற்பதாக பார்த்துக் கொண்டே தூங்கிப் போனான்.




           தனது ரிசல்ட் இப்படி தான் இருக்கும் என்று தெரிந்தாலும், தெரியாமல் பாஸ் போட்டு விட்டால் என்ன செய்வது என்றும் யோசித்துக் கொண்டிருந்தான். மாலை, அவன் வீட்டிற்குள் ஏக களேபரம்," இந்த படுபாவிங்க நல்லா இருக்கமாட்டாங்க, யார் கண்ணு பட்டதோ எம் பயனுக்கு "...என்று ஒரு கோர்வையே இல்லாமல் புலம்பிக்க் கொண்டிருந்தார்கள். ஏதாவது பிரிண்டிங் கோளாரா இருக்கும் என்று கூட யோசித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். மனோஜ் பெயில் ஆனதை, அவர்கள் வீட்டு நாய் கூட நம்பாமல் தட்டில் வைத்திருக்கும் சோற்றை உண்ணாது கவலையில் படுத்திருந்தது. என்னதான் காதலாய் இருந்தாலும் , தன் அம்மாவும் , அப்பாவும் துடித்துப் போவதைப் பார்த்து மிகவும் துவண்டு போனான் மனோஜ். நாம் தவறு செய்துவிட்டோமோ என்று வருந்தினாலும் , அடுத்த நொடியே தாமரை அவன் கண் முன்னே தோன்றி மறைந்தாள், ஒரு வழியாக அன்றைய பாடு அத்துடன் முடிந்தது.. மிகவும் சோகத்தில் தூங்குவதுபோல் தூங்கிப் போனான்.


         தேர்வு முடிவில் ஏமாற்றமடைந்திருக்கும் தன் மகன் எதுவும் தவறாக செய்து கொள்ளக் கூடாது என்று அடிக்கடி அவன் அறைக்கு சென்று பார்த்து வந்தாள் அவன் தாய். யாரும் அவனை ஏன் என்று கேட்கவோ கிண்டல் செய்யவோ கூடாது என்று கண்டிப்பான உத்தரவிட்டிருந்தார் அவன் தந்தை. தன் தம்பி பெயிலாய் போனதை நினைத்து அந்த குடும்பத்திலேயே மிகவும் அழுதவள் அவன் அக்கா தான். ஆண் பிள்ளை, ஆண் பிள்ளை என்று செல்லம் கொடுத்து வளர்த்தாலும், பொறுப்பை வளர்ந்த தன் தம்பிக்கு இந்த நிலை நேர்ந்துவிட்டதே என்று தன் குலசாமியை கடிந்து கொண்டிருந்தாள். மனோஜ் மட்டும் நிம்மதியாய் தன் கனவில் தாமரையின் கூந்தலுக்கு மல்லிகைச் சூடிக் கொண்டிருந்தான்.

   அடுத்த நாள் காலை,  வேகமாக எழுந்து , குளித்து, சிற்றுண்டியை முடித்துவிட்டு டுடோரியல் காலேஜ் செல்ல தன் அனுமதி வாங்கி, கிளம்பும்   பொழுது தன் ராசிபலனைப்  பார்த்தான் 
  ராசி:கடகம் --:பலன்: பரிசு 
                                              ----என்று இருந்தது.. தாமரையின் வீடு நோக்கி தன் ஓட்டை சைக்கிளை வெகு விரைவாக செலுத்தினான். 'தாமரையின் அம்மாவிடம் எப்படியெல்லாம் சமாளிக்கலாம்?, இன்றே அவளை டோடோரியால் காலேஜுக்கு அழைத்து செல்லலாமா?'  என்று யோசித்தவாறே அவள் வீட்டினுள் நுழைந்தான். 

            "தன்னைப் பெரிய அறிவாளி என்று நினைத்துக் கொள்பவன், வெகு சீக்கிரம் முட்டாளாக உணர்வான்"  -தத்துவம் , 
இந்த வாழ்க்கையில் பேருண்மை பொதிந்த தத்துவத்தை யாரும் சொல்லவில்லை, நம் மனோஜ் தான் உணர்ந்தான். தான் ஒரு முட்டாள் என்பதை. தாமரை பாஸ், மனோஜ் பெயில் .... அவள் கொடுத்த இனிப்பு மிகவும் கசந்தது, ஏனோ அவள் பெண் என்றும் பார்க்காமல், அவள் முன்பு கண்ணீர் சிந்தினான். அவளின் தாய் அவனை ஆறுதல்படுத்துவதாக வெறுப்பேற்றினாள். விருட்டென்று தன் வீடு திரும்பிய மனோஜ் முதலில் கலங்காமல் தான் இருந்தான், ஆனால், பெயிலானாலும் பரவாயில்லை, தன் மகன் தளர்ந்து போகக்கூடாது என்று தன் தந்தை வாங்கி வந்த, கவிழும் வந்த அதே புதிய சைக்கிள் தன் வீட்டில் இருப்பதைக் கண்டு ஏங்கி ஏங்கி அழுதான்.

  ஒரே பேருந்தில் தான் டுடோரியல் காலேஜு போவதையும் , அவள் கல்லூரி செல்வதையும்  பார்த்த அவன், தன்னை எத்தனை நாட்கள் தான் திட்டிக் கொண்டிருப்பான் ?? வரும் அக்டோபர் 31 -ம் தேதி வரை ??  ஏனென்றால் அன்று இவனுக்கு திருமணம் பெண்ணின் பெயர் "செந்தாமரை ".


நன்றியுடன்
கரிகாலன்